Ομοιοπαθητικής το ανάγνωσμα.   Leave a comment

Ομοιοπαθητική: ένα πολύ ωραίο ντοκυμαντέρ.
Στα highlights:

  • Ομάδες ατόμων καταπίνουν κουτιά με ομοιοπαθητικά σκευάσματα κάθε είδους, χωρίς να έχουν καμία ενέργεια η παρενέργεια
  • Manager εργοστασίου παραγωγής ομοιοπαθητικών σκευασμάτων παραδέχεται ότι δεν έχουν τρόπο να καταλάβουν ποιο φάρμακο είναι τι έτσι και τα μπερδέψουν.

ερωτήματα που προκύπτουν:

  1. Αν δεν μπορεί να το καταλάβει το εργοστάσιο, με τα υπερευαίσθητα μηχανήματα αξίας εκατομμυρίων που διαθέτει, γιατί πιστεύετε ότι μπορεί να το καταλάβει ο πολύ πολύ λιγότερο ευαίσθητος ανθρώπινος οργανισμός;
  2. Η τύπισσα λέει στην ουσία ότι τα χάπια που παράγει δεν έχουν καμία διαφορά μεταξύ τους. Νομίζω ότι αυτό είναι η ταφόπλακα της «ιατρικής δράσης» των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων.

Βίντεο σχετικά με την ικανότητα των placebo

Εξαιρετική κριτική παρουσίαση του βιβλίου του Βυθούλκα από το Α.Π.Θ.

Ιωάννης Κουντουράς, Καθηγητής Παθολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

http://www.alopsis.gr/alopsis/omiopa13.htm (mirror εδώ)

Μετάφραση άρθρου από το Περιοδικό LANCET

http://www.oodegr.com/oode/asynithista/enallakt/omoiopath8_mageia.htm

http://blog.dontkissthefrog.net/2005/11/21/hocus-pocus-et-materia-medica-2/

Ιατρικές Ειδικότητες

http://www.isth.gr/?page=2618#08

http://www.publications.parliament.uk/pa/cm200910/cmselect/cmsctech/45/45.pdf

Posted Τρίτη, 31 Δεκέμβριος, 2013 by apeleytheros in Βίντεο, Επιστήμη

Tagged with

Σιγά μην ήταν κρίνος.   Leave a comment

«Σιγά μην ήταν κρίνος»
θεολογικές αμφιβολίες σε γκράφιτι από τοίχο στην Αθήνα.

Σιγά μην ήταν κρίνος
krinos-CallaLily Μπόνους, φωτογραφία του είδους Calla lily,
…το είδος του κρίνου από τον οποίο πιθανόν εμπνεύστηκαν την εν λόγω ιστορία οι πιστοί της εποχής.

και ένα σχετικό βλάσφημο ανέκδοτο:

Σε ένα εργοστάσιο λουκάνικων γίνεται μια τεράστια έκρηξη και εκτοξεύονται λουκάνικα παντού. Ένα από αυτά τα λουκάνικα έχοντας αποκτήσει αστρονομική ταχύτητα (ανέκδοτο λέμε) φεύγει από τη Γη και φτάνει στην κατοικία του θεού. Το παραλαμβάνει ο Άγιος Πέτρος γεμάτος απορία! τι είναι αυτό, από που ήρθε.. Το πάει στον Άγιο Νικόλαο, ούτε αυτός ήξερε. το πάει στον Άγιο Φανούριο μήπως το έχει χάσει κανείς, ούτε αυτός είχε ιδέα. Με τα πολλά, φτάνουν και στην Παναγία, με το που βλέπει, φωνάζει
«Κρίνος Κρίνος!»

Η ενοχή ως πυλώνας του Χριστιανισμού.   Leave a comment

Η ΕΝΟΧΗ, πυλώνας του Χριστιανισμού.

Γράφω τις παρακάτω σκέψεις με αφορμή μια πρόσφατη συζήτηση. Αναφέρθηκε ότι η αγάπη προβάλλεται από τους απολογητές και καλοπροαίρετους πιστούς ως πυλώνας του Χριστιανισμού. «Αγαπάτε Αλλήλους» άνευ όρων και συνθηκών. Δεν είναι καλό αυτό; Γιατί; Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια Αγάπη;

blockquote Η επίκληση στην αγάπη είναι ένα εργαλείο για την δημιουργία ενοχής.

Είναι όμως η Αγάπη η ίδια πυλώνας, η απλά προπέτασμα για τον κύριο πυλώνα του Χριστιανισμού την Ενοχή; Αναφέρομαι στο αίσθημα της ενοχής που η θρησκευτική διδασκαλία και παράδοση του Χριστιανισμού (ορθόδοξου, καθολικού και λοιπών) προσπαθεί να χαράξει βαθιά στη ψυχή των πιστών, προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί ο συναισθηματικός κύκλος:
«αμαρτία» => ενοχή => συγχώρεση/λύτρωση.

Για παράδειγμα: «Ο Χριστός σε αγαπάει άνευ όρων και εσύ τι κάνεις;»guilt

Μελετώντας κανείς τις διδαχές της εκκλησίας διαπιστώνει ότι ο Χριστιανισμός ενοχοποιεί την ίδια την φύση του ανθρώπου: την (ενστικτώδη) σεξουαλικότητα (επιτρέπεται σεξ μόνο για τεκνοποίηση, μόνο εφόσον έχει εγκριθεί δια του γάμου από την εκκλησία), τις μεθόδους αντισύλληψης, τον αυνανισμό, μέχρι τα πιο αθώα, όπως την περιέργεια, την αμφισβήτηση, ακόμα και τις πολύ βασικές ανάγκες του ανθρώπου για τροφή & κοινωνικότητα (βλ νηστεία, ασκητές, μοναχισμός). Έχει ενοχοποιήσει την διασκέδαση, την μουσική, την τεχνολογία, τις επιστήμες, την πρόοδο, την προσωπική επιτυχία (πλούτο), την υπερηφάνεια, και γενικά την ενασχόληση με οτιδήποτε αν δεν περιλαμβάνει συνεχή δοξολογία.

Ενοχοποιεί ακόμα και μη ελέγξιμα βιολογικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, όπως ομοφυλοφιλία, την περίοδο της γυναίκας (θεωρώντας τη «μολυσμένη»), τα προβλήματα υγείας (παρουσιάζονται ως «δοκιμασίες από το θεό» τις οποίες ο πιστός πρέπει να υπομένει δοξολογώντας και περιμένοντας για θαύμα). Θέτει εντολές που αντιτίθενται μέχρι και στο θεμελιώδες αίσθημα αυτοσυντήρησης (ακόμα διαβάζουμε διάφορους παρανοϊκούς που επικαλούνται ως ένδειξη δυνατής πίστης την μαρτυρία [βασανιστικό θάνατο] ακόμα και ανηλίκων, χωρίς ίχνος προσωπικής ενοχής των απολογητών για τους ανθρώπους και παιδιά που έχουν πεθάνει μαρτυρικά επειδή πίστεψαν τις δοξασίες τους).

Θέτει συναισθηματικούς κανόνες που είναι αδύνατο να ακολουθηθούν, όπως το «αγαπάτε αλλήλους» άνευ όρων (ακόμα και αν βλάψει κάποιος σοβαρά κάποιον αγαπημένο σου). Η, την διαταγή για αμέτρητη ταπεινοφροσύνη (βοηθά και στο χαρακτηρισμό οποιουδήποτε ισχυριστεί κάτι διαφορετικό ως εγωιστή).

Προκαλεί συναισθηματικά με την διήγηση της εθελοντικής θυσίας του κεντρικού της ήρωα, για τις αμαρτίες που ο ίδιος ο χριστιανισμός έχει οριοθετήσει. Αλλά δεν σταματά εκεί: οι εκκλησίες είναι γεμάτες με εικόνες εσταυρωμένων και μαρτύρων, συνήθως με πληγές, αίματα και κομμένα κεφάλια, που κοιτούν λυπημένα προς το κοινό. Είναι χαρακτηριστικό το «ο χριστός πέθανε για σένα» η το «έστειλε το γιό του να θυσιαστεί για τις αμαρτίες σου» «βασανίστηκε» και άλλες αναρίθμητες επικλήσεις στο συναίσθημα, ώστε να νιώσει ο πιστός ενοχή επειδή »δεν πιστεύει αρκετά».

Η μεγαλύτερη ενοχοποίηση όμως είναι της ίδιας της χαράς (με την μοναδική εξαίρεση της χαράς σχετικής με θρησκευτικά δρώμενα). Ολόκληρη η χριστιανική διήγηση είναι ένα μνημόνιο λύπης. Μνήμες βασανιστηρίων, σταύρωσης, μαρτυρίου, συγκεκριμένη τεχνοτροπία στην εικονογραφία και στη υμνογραφία/μουσική. Χαρακτηριστικά, οι μόνες χαρμόσυνες νότες που θα ακουστούν στην εκκλησία είναι αυτές την ημέρα της ανάστασης και για τις επόμενες 40 ημέρες. Ακόμα και τα Χριστούγεννα δεν έχουν διάρκεια ως χαρούμενη περίοδος, η χαρά τελειώνει πολύ σύντομα καθώς τα Θεοφάνια «σηματοδοτούν την έναρξη της πορείας προς το μαρτύριο». Οι μέρες γιορτής των «αγίων» είναι οι ημέρες θανάτου τους, όχι οι ημέρες γέννησης τους. Υπενθυμίζεται και ««γιορτάζεται» ο θάνατος, όχι η ζωή.

Τα πρότυπα λύπης είτε προωθούνται ρητά ως εντολές σε κάποιο κείμενο, είτε διαφημίζονται δια των εκατοντάδων παραδειγμάτων.
Οι παραπάνω ενοχοποιήσεις (και όχι μόνο), τελικά περιστρέφονται γύρω από την δημιουργία αισθήματος ενοχής στον ειλικρινή και καλοπροαίρετο πιστό, ώστε να έχει ανάγκη τη συγχώρεση η οποία δίνεται αποκλειστικά μέσω του εκκλησιαστικού μηχανισμού και των εκπροσώπων του, και της επακόλουθης λύτρωσης που νιώθει. Η επίκληση στην αγάπη είναι ένα εργαλείο για την δημιουργία ενοχής, όχι πυλώνας.

Όταν λάβει τη συγχώρεση ο ειλικρινής πιστός νιώθει τη λύτρωση, μέχρι να υποπέσει ξανά σε κάποια από τις αναπόφευκτες αμαρτίες, να νιώσει ενοχή και να προστρέξει για λύτρωση μέσω της εξομολόγησης.

Τελικά η ενοχή είναι και ο συναισθηματικός μοχλός που κινεί τον πιστό να τρέξει ξανά στις «αγκάλες» της Εκκλησίας.

Και το «Αγαπάτε Αλλήλους»; Καθημερινά διαπιστώνουμε ότι ο «πρακτικός χριστιανισμός», αυτός που βιώνουμε στις μέρες μας δια στόματος των ..φωτισμένων εκπροσώπων της Εκκλησίας, εφαρμόζει το «Αγαπάτε Αλλήλους εκτός αν είναι …» όπου το αν είναι περιλαμβάνει άθρησκους άθεους αλλόδοξους ετερόδοξους, ΛΟΑΔ, αλλοδαπούς, πλήττουν τα οικονομικά συμφέροντα της εκκλησίας η διαφωνούν γενικότερα μαζί της, και επεκτείνεται…

Άρθουρ Κλάρκ – Η μεγαλύτερη τραγωδία της ανθρωπότητας   Leave a comment

Arthur C. Clarke, τραγωδία, Άρθουρ Κλάρκ, ανθρωπότητα, ρήση, θρησκεία, ηθική, ηθικότητα, ανθρώπινο είδος, ιστορία,
Άρθουρ Κλάρκ – Η μεγαλύτερη τραγωδία της ανθρωπότητας

Η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ανθρώπινου είδους ίσως είναι η αρπαγή της ηθικότητας από τη θρησκεία.

Αυθεντική ρήση:
One of the great tragedies of mankind is that morality has been hijacked by religion. So now people assume that religion and morality have a necessary connection. But the basis of morality is really very simple and doesn’t require religion at all

Ο Άρθουρ Κλάρκ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας (μαζί με τον Ισαάκ Ασίμοφ).
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

η ομοφυλοφιλία καταδικάστηκε…   1 comment

afysiki-seksoualikh-symperifora-m

Διαβάζουμε για τους μύδρους που έχει εξαπολύσει εν όψη του Pride Θεσσαλονίκης ο δημόσιος υπάλληλος κοσμικού κράτους που κυκλοφορεί με το ψευδώνυμο «Άνθιμος» (στην ταυτότητα του λέει Διονύσιος Ρούσσας). Ο «Άνθιμος» λοιπόν, δε χάνει ευκαιρία να καταδικάζει την ομοφυλοφιλία ως αφύσικη συμπεριφορά. Προειδοποιεί τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης να παραμείνουν μακριά από την παρέλαση στην οποία ενδεχομένως να εμφανιστούν ημίγυμνοι άνδρες (από τη μέση και πάνω) κρατώντας πολύχρωμες σημαίες, σε μια ειρηνική εκδήλωση που επαναλαμβάνεται τακτικά, για να θυμίσει στην κοινωνία την ύπαρξη της ακόμα και σήμερα νομικά κατατρεγμένης ΛΟΑΔ κοινότητας. Μάλιστα, η κοινωνία ανέχεται ακόμα τύπους σαν τον «Άνθιμο», τους δίνει δημόσιο βήμα και κύρος,  & το ελληνικό κράτος τους έχει προσλάβει μόνιμα σε ρόλο πνευματικού καθοδηγητή του λαού.

Εν πάση περιπτώσει, αναρωτιέμαι αν η παρθενία και τα φουστάνια δείχνουν κάτι για το σεξουαλικό προσανατολισμό τον οποίο διαφημίζει ο κλήρος, και αν αυτή η ιδιότυπη σεξουαλική συμπεριφορά που ακολουθείται ΑΠΟ ΕΠΙΛΟΓΗ από περίπου μερικές εκατοντάδες ιερείς στην ελληνική επικράτεια είναι πιο «φυσιολογική» από την σεξουαλική ταυτότητα (και όχι «επιλογή»!) περίπου του 10% των κατοίκων του πλανήτη, (στην Ελλάδα μόνο, μας κάνει 1.000.000. μιας και ο κάθε «Άνθιμος» ενοχλείται ειδικά από τους άνδρες ομοφυλόφιλους, θα είναι ενοχλείται από 500.000 άτομα.)

Τι θα έπρεπε να λένε στα παιδιά τους οι πιστοί για τη σεξουαλική «αλλοτρίωση», που τα οδηγούν κάθε Κυριακή να παρακολουθούν με ευλάβεια τον παρθένο άντρα στα φουστάνια και στα ριχτάρια να ξεφωνίζει απευθυνόμενος σε ένα φάντασμα;

afysiki-seksoualikh-symperifora-m
Αναφορές:

Άνθιμος, οργή θεού και άλλα εύθυμα
http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/540988/orgi-theou-gia-to-gay-pride-festival/

Απειλεί ανοιχτά με επεισόδια και καλεί εμμέσως σε τέτοια
http://www.parapolitiki.com/2013/06/proklitikos-anthimos-eimaste-kata-tis-bias-alla-ofeilo-na-sas-po-oti-allou-eginan-epeisodia-kata-tou-pride.html

Διαγόρας ο Μήλιος
«Παρθένος άνδρας ντυμένος με φόρεμα κατακρίνει τους ομοφυλόφιλους για την αλλοτριωμένη σεξουαλικότητά τους»
http://diagoras.wordpress.com/2009/12/06/virgin_male_in_dress/

Παλιότερα σχετικά:

Corpus Christi: Σύλληψη ηθοποιών για βλασφημία. (η αστυνομία στην υπηρεσία της εκκλησίας)

Corpus Cristi: Οι χριστιανοταλιμπάν αντεπιτίθενται.

Χριστιανοταλιμπάν: Απειλές κατά ζωής συντελεστών θεατρικής παράστασης

Δεν είναι ο θεός το πρόβλημα…

Να σας ζήσει.   Leave a comment

na-sas-zhseiΒάπτισμα:

απόπειρα πνιγμού του βρέφους, τρις, από ένα γέρο που συνήθως δεν έχει παιδιά και ισχυρίζεται ότι επικοινωνεί με ένα φάντασμα, με τις ευλογίες των γονιών του, και λοιπών συγγενών. Κατάλοιπο αρχαίου παγανιστικού εξαγνισμού στο νερό. Χρονολογείται από την Βαβυλώνια (3000-1000 πκε, Μεσοποταμία) σύμφωνα με τα αρχαία γραπτά στα Ακκαδικά που έχουν βρεθεί και περιγράφουν τον εξαγνισμό με νερό από τα κακά δαιμόνια του ασθενούς (πηγές στο τέλος). Μετέπειτα, η τελετή περιγράφεται στη μυθολογία του Όσιρη (θεότητα της Αιγύπτου), μέχρι και στην Ιλιάδα στον Όμηρο, όπου ολόκληρος ο στρατός εξαγνίζεται τελετουργικά (Ηλιάδα, στ 1.313) πριν τις θυσίες.

Το ενδιαφέρον είναι ότι από το 1970, στην Ελλάδα το βάπτισμα αποδίδει μόνο θρήσκευμα, ενώ για το όνομα απαιτείται η διαδικασία της ονοματοδοσίας, (υπ. δήλωση από τους 2 γονείς ενώπιον του ληξίαρχου) και είναι η ΜΟΝΗ ΕΓΚΥΡΗ διαδικασία (βλ γνωμοδότηση για βάπτισμα & ονοματοδοσία του Συνήγορου του Πολίτη για τη σχετική νομοθεσία), ενώ αν το όνομα έχει αποδοθεί με βάπτισμα μπορεί να καταπέσει, καθότι είναι παράνομο.

Πηγές:

Maqlû (αρχαιο-βαβυλωνιακή Τελετή): http://en.wikipedia.org/wiki/Maql%C3%BB

Βάπτισμα: μια προχριστιανική Τελετή: http://www.bible.ca/ef/topical-baptism-a-prechristian-history.htm

Ηλιάδα 1.313 http://www.mikrosapoplous.gr/iliada/BIBLIO_1_245_356.htm#310

Ένωση Αθέων: Ονοματοδοσία: http://union.atheia.gr/?page_id=22

Πνιγμός βρέφους στο βάπτισμα 1 (Μόλδοβα): http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/news/3069604/Baby-drowned-during-baptism.html

Πνιγμός βρέφους στο βάπτισμα 2 (Ινδιανάπολις): http://usatoday30.usatoday.com/news/nation/story/2012-08-21/day-care-drowning/57192074/1

Η εικόνα της φωτογραφίας είναι από βάπτιση σε ορθόδοξη εκκλησία. Ο ιερέας πιέζει με δύναμη το μικρό κάτω από το νερό το οποίο κρατιέται απεγνωσμένα από τα τοιχώματα της κολυμβήθρας.

Αναστάσιμο κουίζ   5 Σχόλια

Αναστάσιμο κουίζ, για δυνατούς λύτες.

1. Ποιός προσήλθε πρώτος στο μνήμα την Κυριακή το πρωί;

α. Μία γυναίκα.(Ιωάν 20:1)

β. Δύο γυναίκες.(Ματθ 28:1)

γ. Τρεις γυναίκες.(Μαρκ 16:1)

δ. Περισσότερες από τρεις γυναίκες.(Λουκ 23:55;Λουκ 24:1)

2. Πότε πήγε (πήγαν) στο μνήμα η γυναίκα(ες);

α. Όταν ήταν ακόμα σκοτάδι.(Ματθ 28:1; Ιωάν 20:1)

β. Αφού είχε ανατείλλει ο Ήλιος.(Μαρκ 16:2)

3. Οι γυναίκες πήγαν στο μνήμα, προκειμένου να:

α. Αλείψουν το σώμα του Ιησού με αρώματα.(Μαρκ 16:1; Λουκ 24:1)

β. Δούν μόνο το μνήμα.(Ματθ 28:1; Ιωάν 20:1)

4. Οι γυναίκες απόκτησαν κι ετοίμασαν τα αρώματα:

α. Την Παρασκευή, προτού νυκτώσει.(Λουκ 23:54; 24:1)

β. Αφού νύκτωσε το Σάββατο και μετά.(Μαρκ 16:1)

5. Ο πρώτος επισκέπτης (ες) στο μνήμα συνάντησε (-αν):

α. Έναν άγγελο.(Ματθ 28:2)

β. Ένα νέο.(Μαρκ 16:5)

γ. Δύο άνδρες.(Λουκ 24:4)

δ. Κανέναν.(Ιωάν 20:1)

6. Που βρισκόταν αυτός (οι), που συνάντησαν στο μνήμα;

α. Καθισμένος σε μία πέτρα έξω από το μνήμα.(Ματθ 28:2)

β. Καθισμένος μέσα στο μνήμα.(Μαρκ 16:5)

γ. Όρθιοι μέσα στο μνήμα.(Λουκ 24:3)

7. Αφού βρήκε (αν) τον τάφο άδειο η γυναίκα (ες):

α. Έσπευσαν να το πουν στους μαθητές.(Ματθ 28:7; Μαρκ 16:10; Λουκ 24:9; Ιωάν 20:2)

β. Έφυγαν από το μνήμα, γιατί τρόμαξαν και δεν είπαν σε κανέναν τίποτε.(Μαρκ 16:8)

8. Ο αναστηθείς Ιησούς εμφανίστηκε πρώτα:

α. Στη Μαρία τη Μαγδαληνή.(Ιωάν 20:14; Μαρκ 16:9)

β. Στον Κλεόπα και σε έναν άλλο μαθητή.(Λουκ 24:13,15,18)

γ. Στη Μαρία τη Μαγδαληνή και την άλλη Μαρία.(Ματθ 28:1)

δ. Μόνο στον Κηφά (Πέτρο).(Α Κορ 15:4; Λουκ 24:34)

9. Ο Ιησούς παρουσιάστηκε για πρώτη φορά:

α. Κάπου μεταξύ του μνήματος και της Ιερουσαλήμ.(Ματθ 28:8)

β. Ακριβώς έξω από το μνήμα.(Ιωάν 20:11)

γ. Στη Γαλιλαία, 130χλμ βόρεια της Ιερουσαλήμ.(Μαρκ 16:6)

δ. Στο δρόμο για το χωριό Εμμαούς, που απείχε 11 χλμ από την Ιερουσαλήμ.(Λουκ 24:13)

ε. Δεν μας λέει πού.(Μαρκ 16:9; Α Κορ 15:4)

10. Οι μαθητές πρωτοείδαν τον Ιησού:

α. Στη Γαλιλαία.(Μαρκ 16:7; Ματθ 28:7,10,16)

β. Στην Ιερουσαλήμ.(Μαρκ 16:14; Λουκ 24:33,36; Ιωάν 20:19; Πράξεις 1:4)

11. Είπε(αν) στους μαθητές ότι θα συναντούσαν τον αναστημένο Ιησού στη Γαλλιλαία

α. Οι γυναίκες που το έμαθαν από άγγελο Κυρίου, και κατόπιν
από τον Ιησού τον ίδιο μετά την Ανάσταση.(Ματθ 28:7; Μαρκ 16:7)

β. Ο ίδιος ο Ιησούς τον ίδιο πριν τη σταύρωση.(Μαρκ 26:32)

12. Ο αναστηθείς Ιησούς:

α. Ήθελε να τον αγγίξουν.(Ιωάν 20:27)

β. Δεν ήθελε να τον αγγίξουν.(Ιωάν 20:17)

γ. Δεν τον πείραζε να τον αγγίξουν.(Ματθ 28:9)

13. Ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό:help-me-you-idiots-the-aliens-are-taking-me-jesus

α. Την ίδια ημέρα της ανάστασης.(Μαρκ 16:9,19; Λουκ 24:13,28)

γ. Σαράντα ημέρες μετά την ανάσταση.(Πράξεις 1:3,9)

δ. Δεν γίνεται λόγος για ανάληψη του Ιησού.(Ματθ 28:10; Ιωάν 21:25)

14. Οι μαθητές έλαβαν το άγιο πνεύμα:

α. 50 ημέρες μετά την ανάσταση.(Πράξεις 1:3,9)

β. Το απόγευμα της ίδιας μέρας με την ανάσταση.(Ιωάν 20:19)

15. Ο αναστηθείς Ιησούς:

α. Αναγνωρίσθηκε από αυτούς που τον είδαν.(Ματθ 28:9; Μαρκ 16:9)

β. Δεν ήταν αναγνωρίσιμος.(Μαρκ 16:12; Λουκ 24:15; Ιωάν 20:14)

16. Ο αναστηθείς Ιησούς:

α. Ήταν «φυσικός».(Ματθ 28:9; Λουκ 24:41; Ιωάν 20:27)

β. Δεν ήταν «φυσικός».(Μαρκ 16:9,12,14; Λουκ 24:15; Ιωάν 20:19,26; Α Κορ 15:5)

17. Οι μαθητές είδαν τον αναστημένο Ιησού:

α. Μια φορά μόνο.(Ματθ 28:16)

β. πρώτα από δύο από αυτούς, μετά από όλους τους έντεκα.(Μαρκ 16:12; Λουκ 24:13)

γ. Τρεις φορές.(Ιωάν 20:19,26;Ιωάν 21:1,14)

δ. Πολλές φορές.(Πράξεις 1:3)

18. Όταν ο Ιησούς παρουσιάστηκε στους μαθητές του ήταν:

α. Ένδεκα μαθητές παρόντες.(Ματθ 28:16; Λουκ 24:33,36)

β. Δώδεκα μαθητές παρόντες.(Α Κορ 15:5)

Για ορισμένες από παραπάνω αντιφάσεις έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να προβάλουν αντίλογο με διάφορες αστείες σοφιστείες συγκεκριμένοι επαγγελματίες απολογητές, όμως απλώς τελικά καταλήγουν να επιβεβαιώνουν τις αντιφάσεις. Λένε πχ ότι ο θεός όπως θέλει εμφανίζεται στους μεν η στους δε, η ότι ο κάθε συγγραφέας έβαζε το προσωπικό του στιλ γραφής (LOL!) στα κείμενα που έγραφε. Για τον λογικό άνθρωπο είναι ξεκάθαρο το θέμα αξιοπιστίας ακόμα και μέσα στην ίδια την αγ. γραφή. Κάθε αναφορά είναι και σύνδεσμος στο εδάφιο της αγίας γραφής (στα αρχαία) προς επιβεβαίωση των αντιφάσεων και από τον πιο δύσπιστο αναγνώστη.

Καλή χώνεψη.

Posted Κυριακή, 5 Μαΐου, 2013 by apeleytheros in Ορθοδοξία

Tagged with , , ,

The Out Campaign: Scarlet Letter of Atheism
url,  tracking
Αρέσει σε %d bloggers: