Archive for the ‘Χριστιανισμός’ Tag

Σιγά μην ήταν κρίνος.   Leave a comment

Ένας κρίνος Να με το συμπάθιο

Σήμερα, οι απανταχού Χριστιανοί γιορτάζουν ως άλλοι παγανιστές την γονιμοποίηση της παρθένου από μια θεότητα. Αυτή τη φορά η θεότητα μετατράπηκε σε λουλούδι.

Πάντα με εντυπωσίαζε η επιμονή των Χριστιανών στην διατήρηση του παρθενικού υμένα, και ύψιστης θεολογικής σημασίας, σε σημείο που να πιστεύουν ότι διατηρήθηκε και μετά τη γέννα του Ιησού.

Σε άλλες ειδήσεις, οι απανταχού Ανιστόρητοι γιορτάζουν την έναρξη της επανάστασης, η οποία ιστορικά έγινε 21 Μαρτίου 1821, και αρκετές δεκαετίες μετέπειτα αποφασίστηκε να εορτάζεται 25 Μαρτίου, για να συμπίπτει με τον «Ευαγγελισμό της Θεοτόκου» και να κάνει θρησκευτικούς συνειρμούς, και έβαλαν και τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στο παιχνίδι. Ο ίδιος, στα απομνημονεύματα του δεν θυμάται ούτε τις 25 Μαρτίου, ούτε και κάποιο λάβαρο.

Κάθε χώρα χρειάζεται την ιστορία της, αλλά όχι παραποιημένη προς όφελος διάφορων.

Και διάφορα βλάσφημα από εδώ και από εκεί:

«Σιγά μην ήταν κρίνος»
θεολογικές αμφιβολίες σε γκράφιτι από τοίχο στην Αθήνα.

Σιγά μην ήταν κρίνος
krinos-CallaLily Μπόνους, φωτογραφία του είδους Calla lily,
…το είδος του κρίνου από τον οποίο πιθανόν εμπνεύστηκαν την εν λόγω ιστορία οι πιστοί της εποχής.

και ένα σχετικό βλάσφημο ανέκδοτο:

Σε ένα εργοστάσιο λουκάνικων γίνεται μια τεράστια έκρηξη και εκτοξεύονται λουκάνικα παντού. Ένα από αυτά τα λουκάνικα έχοντας αποκτήσει αστρονομική ταχύτητα (ανέκδοτο λέμε) φεύγει από τη Γη και φτάνει στην κατοικία του θεού. Το παραλαμβάνει ο Άγιος Πέτρος γεμάτος απορία! τι είναι αυτό, από που ήρθε.. Το πάει στον Άγιο Νικόλαο, ούτε αυτός ήξερε. το πάει στον Άγιο Φανούριο μήπως το έχει χάσει κανείς, ούτε αυτός είχε ιδέα. Με τα πολλά, φτάνουν και στην Παναγία, με το που βλέπει, φωνάζει
«Κρίνος Κρίνος!»

Advertisements

Η ενοχή ως πυλώνας του Χριστιανισμού.   Leave a comment

Η ΕΝΟΧΗ, πυλώνας του Χριστιανισμού.

Γράφω τις παρακάτω σκέψεις με αφορμή μια πρόσφατη συζήτηση. Αναφέρθηκε ότι η αγάπη προβάλλεται από τους απολογητές και καλοπροαίρετους πιστούς ως πυλώνας του Χριστιανισμού. «Αγαπάτε Αλλήλους» άνευ όρων και συνθηκών. Δεν είναι καλό αυτό; Γιατί; Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια Αγάπη;

blockquote Η επίκληση στην αγάπη είναι ένα εργαλείο για την δημιουργία ενοχής.

Είναι όμως η Αγάπη η ίδια πυλώνας, η απλά προπέτασμα για τον κύριο πυλώνα του Χριστιανισμού την Ενοχή; Αναφέρομαι στο αίσθημα της ενοχής που η θρησκευτική διδασκαλία και παράδοση του Χριστιανισμού (ορθόδοξου, καθολικού και λοιπών) προσπαθεί να χαράξει βαθιά στη ψυχή των πιστών, προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί ο συναισθηματικός κύκλος:
«αμαρτία» => ενοχή => συγχώρεση/λύτρωση.

Για παράδειγμα: «Ο Χριστός σε αγαπάει άνευ όρων και εσύ τι κάνεις;»guilt

Μελετώντας κανείς τις διδαχές της εκκλησίας διαπιστώνει ότι ο Χριστιανισμός ενοχοποιεί την ίδια την φύση του ανθρώπου: την (ενστικτώδη) σεξουαλικότητα (επιτρέπεται σεξ μόνο για τεκνοποίηση, μόνο εφόσον έχει εγκριθεί δια του γάμου από την εκκλησία), τις μεθόδους αντισύλληψης, τον αυνανισμό, μέχρι τα πιο αθώα, όπως την περιέργεια, την αμφισβήτηση, ακόμα και τις πολύ βασικές ανάγκες του ανθρώπου για τροφή & κοινωνικότητα (βλ νηστεία, ασκητές, μοναχισμός). Έχει ενοχοποιήσει την διασκέδαση, την μουσική, την τεχνολογία, τις επιστήμες, την πρόοδο, την προσωπική επιτυχία (πλούτο), την υπερηφάνεια, και γενικά την ενασχόληση με οτιδήποτε αν δεν περιλαμβάνει συνεχή δοξολογία.

Ενοχοποιεί ακόμα και μη ελέγξιμα βιολογικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, όπως ομοφυλοφιλία, την περίοδο της γυναίκας (θεωρώντας τη «μολυσμένη»), τα προβλήματα υγείας (παρουσιάζονται ως «δοκιμασίες από το θεό» τις οποίες ο πιστός πρέπει να υπομένει δοξολογώντας και περιμένοντας για θαύμα). Θέτει εντολές που αντιτίθενται μέχρι και στο θεμελιώδες αίσθημα αυτοσυντήρησης (ακόμα διαβάζουμε διάφορους παρανοϊκούς που επικαλούνται ως ένδειξη δυνατής πίστης την μαρτυρία [βασανιστικό θάνατο] ακόμα και ανηλίκων, χωρίς ίχνος προσωπικής ενοχής των απολογητών για τους ανθρώπους και παιδιά που έχουν πεθάνει μαρτυρικά επειδή πίστεψαν τις δοξασίες τους).

Θέτει συναισθηματικούς κανόνες που είναι αδύνατο να ακολουθηθούν, όπως το «αγαπάτε αλλήλους» άνευ όρων (ακόμα και αν βλάψει κάποιος σοβαρά κάποιον αγαπημένο σου). Η, την διαταγή για αμέτρητη ταπεινοφροσύνη (βοηθά και στο χαρακτηρισμό οποιουδήποτε ισχυριστεί κάτι διαφορετικό ως εγωιστή).

Προκαλεί συναισθηματικά με την διήγηση της εθελοντικής θυσίας του κεντρικού της ήρωα, για τις αμαρτίες που ο ίδιος ο χριστιανισμός έχει οριοθετήσει. Αλλά δεν σταματά εκεί: οι εκκλησίες είναι γεμάτες με εικόνες εσταυρωμένων και μαρτύρων, συνήθως με πληγές, αίματα και κομμένα κεφάλια, που κοιτούν λυπημένα προς το κοινό. Είναι χαρακτηριστικό το «ο χριστός πέθανε για σένα» η το «έστειλε το γιό του να θυσιαστεί για τις αμαρτίες σου» «βασανίστηκε» και άλλες αναρίθμητες επικλήσεις στο συναίσθημα, ώστε να νιώσει ο πιστός ενοχή επειδή »δεν πιστεύει αρκετά».

Η μεγαλύτερη ενοχοποίηση όμως είναι της ίδιας της χαράς (με την μοναδική εξαίρεση της χαράς σχετικής με θρησκευτικά δρώμενα). Ολόκληρη η χριστιανική διήγηση είναι ένα μνημόνιο λύπης. Μνήμες βασανιστηρίων, σταύρωσης, μαρτυρίου, συγκεκριμένη τεχνοτροπία στην εικονογραφία και στη υμνογραφία/μουσική. Χαρακτηριστικά, οι μόνες χαρμόσυνες νότες που θα ακουστούν στην εκκλησία είναι αυτές την ημέρα της ανάστασης και για τις επόμενες 40 ημέρες. Ακόμα και τα Χριστούγεννα δεν έχουν διάρκεια ως χαρούμενη περίοδος, η χαρά τελειώνει πολύ σύντομα καθώς τα Θεοφάνια «σηματοδοτούν την έναρξη της πορείας προς το μαρτύριο». Οι μέρες γιορτής των «αγίων» είναι οι ημέρες θανάτου τους, όχι οι ημέρες γέννησης τους. Υπενθυμίζεται και ««γιορτάζεται» ο θάνατος, όχι η ζωή.

Τα πρότυπα λύπης είτε προωθούνται ρητά ως εντολές σε κάποιο κείμενο, είτε διαφημίζονται δια των εκατοντάδων παραδειγμάτων.
Οι παραπάνω ενοχοποιήσεις (και όχι μόνο), τελικά περιστρέφονται γύρω από την δημιουργία αισθήματος ενοχής στον ειλικρινή και καλοπροαίρετο πιστό, ώστε να έχει ανάγκη τη συγχώρεση η οποία δίνεται αποκλειστικά μέσω του εκκλησιαστικού μηχανισμού και των εκπροσώπων του, και της επακόλουθης λύτρωσης που νιώθει. Η επίκληση στην αγάπη είναι ένα εργαλείο για την δημιουργία ενοχής, όχι πυλώνας.

Όταν λάβει τη συγχώρεση ο ειλικρινής πιστός νιώθει τη λύτρωση, μέχρι να υποπέσει ξανά σε κάποια από τις αναπόφευκτες αμαρτίες, να νιώσει ενοχή και να προστρέξει για λύτρωση μέσω της εξομολόγησης.

Τελικά η ενοχή είναι και ο συναισθηματικός μοχλός που κινεί τον πιστό να τρέξει ξανά στις «αγκάλες» της Εκκλησίας.

Και το «Αγαπάτε Αλλήλους»; Καθημερινά διαπιστώνουμε ότι ο «πρακτικός χριστιανισμός», αυτός που βιώνουμε στις μέρες μας δια στόματος των ..φωτισμένων εκπροσώπων της Εκκλησίας, εφαρμόζει το «Αγαπάτε Αλλήλους εκτός αν είναι …» όπου το αν είναι περιλαμβάνει άθρησκους άθεους αλλόδοξους ετερόδοξους, ΛΟΑΔ, αλλοδαπούς, πλήττουν τα οικονομικά συμφέροντα της εκκλησίας η διαφωνούν γενικότερα μαζί της, και επεκτείνεται…

Να σας ζήσει.   Leave a comment

na-sas-zhseiΒάπτισμα:

απόπειρα πνιγμού του βρέφους, τρις, από ένα γέρο που συνήθως δεν έχει παιδιά και ισχυρίζεται ότι επικοινωνεί με ένα φάντασμα, με τις ευλογίες των γονιών του, και λοιπών συγγενών. Κατάλοιπο αρχαίου παγανιστικού εξαγνισμού στο νερό. Χρονολογείται από την Βαβυλώνια (3000-1000 πκε, Μεσοποταμία) σύμφωνα με τα αρχαία γραπτά στα Ακκαδικά που έχουν βρεθεί και περιγράφουν τον εξαγνισμό με νερό από τα κακά δαιμόνια του ασθενούς (πηγές στο τέλος). Μετέπειτα, η τελετή περιγράφεται στη μυθολογία του Όσιρη (θεότητα της Αιγύπτου), μέχρι και στην Ιλιάδα στον Όμηρο, όπου ολόκληρος ο στρατός εξαγνίζεται τελετουργικά (Ηλιάδα, στ 1.313) πριν τις θυσίες.

Το ενδιαφέρον είναι ότι από το 1970, στην Ελλάδα το βάπτισμα αποδίδει μόνο θρήσκευμα, ενώ για το όνομα απαιτείται η διαδικασία της ονοματοδοσίας, (υπ. δήλωση από τους 2 γονείς ενώπιον του ληξίαρχου) και είναι η ΜΟΝΗ ΕΓΚΥΡΗ διαδικασία (βλ γνωμοδότηση για βάπτισμα & ονοματοδοσία του Συνήγορου του Πολίτη για τη σχετική νομοθεσία), ενώ αν το όνομα έχει αποδοθεί με βάπτισμα μπορεί να καταπέσει, καθότι είναι παράνομο.

Πηγές:

Maqlû (αρχαιο-βαβυλωνιακή Τελετή): http://en.wikipedia.org/wiki/Maql%C3%BB

Βάπτισμα: μια προχριστιανική Τελετή: http://www.bible.ca/ef/topical-baptism-a-prechristian-history.htm

Ηλιάδα 1.313 http://www.mikrosapoplous.gr/iliada/BIBLIO_1_245_356.htm#310

Ένωση Αθέων: Ονοματοδοσία: http://union.atheia.gr/?page_id=22

Πνιγμός βρέφους στο βάπτισμα 1 (Μόλδοβα): http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/news/3069604/Baby-drowned-during-baptism.html

Πνιγμός βρέφους στο βάπτισμα 2 (Ινδιανάπολις): http://usatoday30.usatoday.com/news/nation/story/2012-08-21/day-care-drowning/57192074/1

Η εικόνα της φωτογραφίας είναι από βάπτιση σε ορθόδοξη εκκλησία. Ο ιερέας πιέζει με δύναμη το μικρό κάτω από το νερό το οποίο κρατιέται απεγνωσμένα από τα τοιχώματα της κολυμβήθρας.

Η Εκκλησία διέσωσε τον ελληνικό πολιτισμό   Leave a comment

«Η Εκκλησία διέσωσε τον ελληνικό πολιτισμό»*
..και άλλα ανέκδοτα.
εδώ μια παράθεση με χαρακτηριστικά λόγια …αγάπης για τους Έλληνες και τον ελληνικό πολιτισμό, τα οποία ψέλνονται τακτικά στις εκκλησίες της «Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού»**:

Ακρωτηριασμένο άγαλμα σε κεντρικό σημείο της Αθήνας.  Η ορθόδοξη σεμνοτυφία συνεχίζεται.

Ακρωτηριασμένο άγαλμα σε κεντρικό σημείο της Αθήνας.
Η ορθόδοξη σεμνοτυφία συνεχίζεται.

—Θεολόγω σου στόματι, θεολόγε Γρηγόριε… εξήρανας την μωρίαν Ελλήνων και το ψεύδος»
(Μικρός Εσπερινός, σελ. 203, διαβάζεται 25 Ιανουρίου)

—»Εξέστησαν δαίμονες και Ελληνες οι άθεοι»
(Κανόνας, Ωδή ε΄, σελ. 65).

—»Μανίας ελληνικής το φρύαγμα κατεπατήσατε»
(Κανόνας, Ωδή α΄, σελ. 91).

—»Σοφία κρείττονι καλλωπιζόμενος, τους σοφούς των Ελλήνων, θεαρχικώ σθένει απεμώρανας»
(Κανόνας, Ωδή δ΄, σελ. 84, 22 Μαρτίου).

—»Μάρτυρες Χριστού πανεύφημοι κατακρατούσης ποτέ της Ελλήνων σκαιότητας και ωθούσης άπαντας προς αθέμιτα βάραθρα»
(Εσπερινός, σελ. 111, 28 Απριλίου)

—»Θείου Πνεύματος τη φωταυγία, σκότος έλυσας πολυθεϊας και κατήργησας Ελλήνων μυθεύματα»
(Ορθρος, σελ. 42, 10 Μαϊου)

—»Σταθηράν επιδεικνύμενος την ένστασιν, Μάρτυς Ευτύχιε, τους των Ελλήνων σοφούς ανδρείως κατήσχυνας»
(Κανόνας, Ωδή ζ΄, σελ. 104)

—»Σοφία Θεού, Ιουστίνος ο σοφός, κεκοσμημένος, την των Ελλήνων απεμώρανεν φιλοσοφίαν εν χάριτι»
(Κανόνας, Ωδή ζ΄, σελ. 8, 1 Ιουνίου)

—»Των τυράννων ήλεγξας τας πονηράς επινοίας και Ελλήνων ήσχυνας την αθεώτατην πλάνην»
(Κοντάκιο κανόνα, σελ. 69, 18 Ιουνίου)

—»Ανδρικώ φρονήματι ηυτομόλησας και των Ελλήνων σεβάσματα ως κόνιν ελέπτυνας»
(Αίνοι, σελ. 94, 17 Ιουλίου)

—»Έρρει των Ελλήνων τα σαθρά πλάνης σεβάσματα και σεσιγήκασι της ματαιότητος άπασαι αι διπλόαι και το ψεύδος αυτών»
(Κανών, ωδή η΄, σελ. 122, 23 Ιουλίου)

—»και θεούς εξηφάνισας των Ελλήνων δυνάμει του πνεύματος»
(Κανόνας σελ. 126, 23 Αυγούστου)

—»Σοφίαν ευράμενος, την ενυπόστατον απεμώρανας Ελλήνων την σοφίαν»
(Κανών, ωδή α΄, σελ. 134)

—»Οι των Ελλήνων σοφοί ηττηθέντες τοις σοφοίς δόγμασιν»
(Κανόνας, Ωδή ε, σελ. 137, 22 Σεπτεμβρίου)

—»Σοφώτατα της Ελληνικής κατεφρόνησας σοφία, ένδοξε»
(Ωδή η΄, σελ. 15, 2 Οκτωβρίου)

—»Καταπτύσας των στωικών φιλοσόφων, των απορρήτων μυστηρίων γνώστης εγένετο»
(Δοξαστικό εσπερινού, σελ. 16, 3 Οκτωβρίου)

—»ότι πάσαν Ελλήνων απετέφρωσεν μανίαν»
(Οίκος, σελ. 82, 14 Οκτωβρίου)

—»Πάσαν πλάνην των Ελλήνων έλεγξας»
(Εξαποστειλάριον, σελ. 88, 15 Οκτωβρίου)

—»Οθεν προ των Ελλήνων μανία, πάλιν δε μετά πότμον, της αιρέσεως ζάλην ελάσαντες»
(Κάθισμα, σελ.122, 22 Οκτωβρίου)

—»Αίγλην φωτιζόμενος σοφέ, της τρισηλίου λάμψεως, σκότος διέλυσας Ελλήνων δυσφημίας»
(Κανόνας, ωδή α, σελ. 182, 30 Οκτωβρίου)

—»Μονάδα τρισάριθμον ομολογήσαντες, άγιοι, των Ελλήνων ελύσατε πολύθεον φρόνημα και μωράν σοφίαν»
(Εσπερινός, σελ. 106, 15 Νοεμβρίου)

—»των γαρ αλιέων ζηλώσας την παρρησίαν και την σκηνορράφων θεολογίαν, την Πλάτωνος μυθολογίαν και την στωικήν φλυαρίαν λόγοις και έργοις κατέρραξε»
(Δοξαστικό Εσπερινού, σελ. 122, 18 Νοεμβρίου)

—»Των Ελλήνων λιπών άπασαν την ματαιότητα»
(Οίκος, σελ. 124, 18 Νοεμβρίου)

—»Ευστράτιος, ο της Ελλήνων μυθοπλασίας στηλιτευτής και της χριστιανών θεοσοφίας κήρυξ»
(Αίνοι, σελ. 98, 13 Δεκεμβρίου)

-«Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα,
Χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα,
Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί,
Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί,
Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα …»
(«Χαιρετισμοί – Ακάθιστος Ύμνος», Γ Στάσις,
«ήτορας πολυφθόγγους ὡς ἰχθύας ἀφώνους ὁρῶμεν ἐπὶ σοὶ…» κλπ)***

Υπάρχουν και οι αιματοβαμμένες σελίδες της Ιστορίας, που καλύπτουν τα χρόνια των Μέγα Κωνσταντίνου, Μέγα Θεοδόσιου και Μέγα Ιουστινιανού, οι οποίοι κατέστρεψαν αναρίθμητα μνημεία & βιβλιοθήκες, και σφαγίασαν κατά χιλιάδες οποιονδήποτε δεν ήταν χριστιανός, και οι οποίοι εξυμνούνται.

[*Από ποιόν χρειαζόταν «σώσιμο» ο ελληνικός πολιτισμός;.]

[**Όπως διευκρινίζεται χαρακτηριστικά στο σύνταγμα. διευκρίνηση: μία από τα χιλιάδες δόγματα διαφόρων θρησκειών που «κυκλοφορούν».]

[*** Κάποιες φορές ορισμένοι απολογητές προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, αναφέρουν ότι «Έλληνες» σήμαινε «ειδωλολάτρες». Στο συγκεκριμένο εδάφιο των Χαιρετισμών αναφέρει «ρήτορες», «φιλοσόφους», «Αθηναίους», «ποιητές» και άλλους. Στους Αναθεματισμούς, αναφέρονται ρητά όσοι έχουν αναθεματιστεί από τις προηγούμενες οικουμενικές συνόδους, που περιλαμβάνουν τους φιλοσόφους και τις σχολές τους ονομαστικά.]

Άγιο Φώς Priceless!   4 Σχόλια

Άγιο Φώς Priceless

Άγιο Φως!

  • Αναπτήρας: 1€

  • Πτήση με ιδιωτικό αεροσκάφος: 100.000€

  • Υποδοχή ενός καντηλιού με τιμές αρχηγού κράτους: PRICELESS!

Ανεκτίμητο για τους χριστιανούς, priceless για τους υπόλοιπους που βλέπουν την παράνοια να παρελαύνει ατόφια, πληρωμένη με λεφτά συνταξιούχων που αυτοκτονούν στο Σύνταγμα. Μετά την άφιξη του στο αεροδρόμιο, μεταφέρεται με C-130 της πολεμικής αεροπορίας στις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας προκειμένου να ολοκληρωθεί το πανηγύρι.

Παραπέμπω σε παλιότερη ανάρτηση που διερευνά λιγότερο χιουμοριστικά την συγκεκριμένη απάτη της Εκκλησίας Α.Ε:

Περί του “θαύματος”

του “αγίου” φωτός [κλικ!]

Ιερό Ζίππο

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απόσπασμα Βιβλίου Ιστορίας Γυμνασίου, «Ορθοδοξία και Αιρέσεις» 300μχ   1 comment

Η πάλη της Ορθοδοξίας με τις αιρέσεις και την αρχαία θρησκεία

«Η πάλη της Ορθοδοξίας με τις αιρέσεις και την αρχαία θρησκεία» Απόσπασμα από το Βιβλίο ΙΣΤΟΡΙΑΣ της Β Γυμνασίου, κοσμικού κράτους,  με έμφαση στην  υποκειμενικότητα και τις ανακρίβειες που περιλαμβάνει το συγκεκριμένο απόσπασμα. Το απόσπασμα θα θεωρείτο για τα μάτια του κόσμου αντικειμενικό αν για τα μάτια του κόσμου το «Ορθοδοξία» γραφόταν «ορθοδοξία» υπονοώντας έτσι την προσκόλληση σε αυτό που οι τότε κεντρικοί ήρωες θεωρούσαν σωστό (αν μπορεί να υπάρχει τέτοιο για μια θρησκεία), ενώ οι υπόλοιπες λανθασμένες. Όμως γράφεται με Ο κεφαλαίο, υπονοώντας το δόγμα της «ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας του χριστού», του οποίου η ύπαρξη καθορίστηκε ~600 χρόνια αργότερα, το 1054 με το Σχίσμα. Βεβαίως εδώ οφείλουμε να σημειώσουμε ότι από αρκετά νωρίτερα οι ανατολικοί με τους δυτικούς δεν τα πήγαιναν καλά, αλλά απέχει αρκετά από την ύπαρξη δόγματος της ορθοδοξίας όπως διδάσκει στους μαθητές το συγκεκριμένο απόσπασμα. (Πχ στο ίδιο καιφάλαιο παρατίθεται απόσπασμα από τον αυτοκράτορα Flavius Theodosius (κατα κόσμον Θεοδόσιο Α) που ονομάζει τους ακόλουθους των κεντρικών ηρώων «καθολικούς»…)

~ – ~

Παρακάτω θα βρείτε ένα καταπληκτικό εικαστικό από τον EvanT, Εδώ είναι το Ελληνικό Άρθρο για το Γενεαλογικό Δέντρο του Χριστιανισμού και εδώ το Αγγλικό Άρθρο. Μαθήματα Θρησκευτικής Ιστορίας, στα γρήγορα.

Ιστορία Χριστιανισμού

~ – ~

Ολόκληρο το βιβλίο (και τα υπόλοιπα) διαθέσιμα για νόμιμο και δωρεάν κατέβασμα μπορείτε να βρείτε στο site του παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

Εκκλησία και Χριστός   1 comment

Εκκλησία και Χριστός

Ο χριστός κουβαλά το σταυρό του ματωμένος με αγκάθι κατα τας βιβλικάς περιγραφάς, ενώ πάνω από το σταυρό είναι αραγμένος σαν σε πολυθρόνα ένας υψηλόβαθμος ιερωμένος (στην προκειμένη ο ΠΑΠΑΣ)

The Out Campaign: Scarlet Letter of Atheism
url,  tracking
Αρέσει σε %d bloggers: